مشترک مورد نظر در قید حیات نمیباشد...

این روزها اگر رسانه ها و خبر ها را دنبال کنید بیشتر از همیشه خبرهایی از امار فزاینده بیکاری و جرم جنایت در غرب علی الخصوص امریکا و انگلیس مشاهده میشود .اماری که شاید درک ان تاحدودی سنگین باشد و جامعه امریکا و غرب را فلاکت زده نشان دهند و شهر و دیار ما را گلستانی از سنوبر و یاس معرفی کنند.

اگرچه در این متن تایید یا رد نا امنی های جوامع غربی مد نظر نیست و روی سخنم با خبرنگارانی است که بایک کلاغ چهل کلاغ خواسته و ناخواسته قصد پنهان کاری نقاط قوت جوامع غرب و عقب ماندگی خودمان را دارند، اما از منظر ناامنی به جرات میشود مدعی شد از منظر نا امنی و جرم و جنایت شهر چند ده هزار نفری دورود از ایالات متحده و جوامع غربی امار تکاندهنده تری دارد. و به جرات میتوان گفت تنها حوادث مهر ماه امسال شهر دورود بسیار فجیع تر و نگران کننده تر از همه جوامع غربی بوده و آمار هرزه گیها و برهنگی های شهر کوچک دورود از بسیاری از کلان شهر ها بیشتر و بیشتر بوده، اماری که هیچگاه به آن اشاره نمیشود و شاید نخواسته اند به آن اشاره کنند.

جدای از امار بیکاری و طلاق ،فجیع ترین قتل در تمام دنیا را در دورود عزیز شاهد بودیم که جوانی در هیات جوانی دیگر را با قمه به قتل رساند و سینه شکافته شده جوان با دل و روده نمایان در گروههای مجازی دست به دست میشود و این تنها یک مورد قضیه است. حاشیه امن فروشندگان مواد مخدر در محله های شهر بخصوص منطقه ......... که شهره عام و خاص است هم از دیگر مظاهر نا امنی دورود عزیزمان است.و در این گرماگرم نا امنی و بیکاری معدود عده ای که به قصد تامین معیشت راهی دیگر استان ها میشوند بدلیل خدمت بزرگی که شروران شهر و منطقه به آنها نموده اند دست از پا دراز تر راهی شهر و دیار خود میشوند.

هرچند صحبت ها تکراری و شاید ناخوشایند برای عده ای به نظر برسد اما متاسفانه کم کاری مسئولان فرهنگی و بعضا سیاسی و خلا تعلیم و تربیت درست در منزل و مدرسه و اجتماع سرمنشا ایجاد فسادهای اخلاقی و بزه شده تا جایی که جوان دورودی بجای تحقیق و پژوهش و ترقی همچون عهد پارینه سنگی قمه و شمشیر و سلاح جنگی حمل میکند روی داعش و داعشیان را سفید کرده و آنها را مقابل اربابانشان سرافکنده میکنند. و بیاد میآوریم آن زمانی را که اگر شمشیری و سلاحی به کمر بسته میشد به جهت دفاع از مرز و بوم و ناموس کشور و ملتی بود و هیچگاه روحیه برادر کشی مورد تایید نبوده و نیست.

بهرحال چنانچه مسئولین امر از نهاد کوچک خانواده گرفته تاائمه جماعات و جمعه و دیگر مسئولین و دلسوزان شهر و دیارمان به خود نیایند و دلسوزانه جرقه های سهمگین را مهار نکنند بی شک به زودی زود نام و نشانی از شهر سلام و صلوات نخواهد ماند و عقبه نام اشنا و جانفشانی ها و فداکاری های مردم این مرز و بوم فدای قلدری عده ای انگشت شمار شده و آتشی روشن میشود که دامان همه را گرفتار میکند و آن موقع دیگر دلسوزی اثر بخش نخواهد بود و گرفتار همان بلایی میشویم که روزانه در خبرها کشورهای غربی و امریکا را به خاطر آن متهم و مواخذه میکنیم

(( وَالعاقِبَةُ لِلمُتَّقينَ ))

صنعت ساختمان...